Kişisel Blog 

Benim sevgili prangalarım Henüz değerlendirme yapılmamış.

Bu yazı şimdiye kadar4461kez okundu!

Dönüp şöyle bir kendime bakıyorum ve ne kadar daha dayanabileceğimi düşünüyorum.Hatta bu kadar dayanabilmiş olmama bile hayret ediyorum.Her geçen gün biraz daha çürüdüğümü,biraz daha yok olduğumu hissediyorum sanki çırpındıkça batıyorum.Kendime şaşıyorum bir yandan da eskiden olsa çoktan isyan bayrağını çekip, ‘hadi bana eyvallah!’der, arkama bakmazdım.

Şimdi,peki ya şimdi neden yapamıyorum?.Hala nasıl sabırla ve sükunetle bekliyorum?.Anlam veremiyorum.Ümit denilen;bir o kadar saf ama bir o kadar da zehirli olan o duygumu,beni durduran…Hem insanı en karanlık anlarda hayata bağlayan hem de yokluğuyla insanın hayatını çaresizliğe sürükleyen ümit. Her sabah uyanıp bugün olacak diye düşündürüp,her akşam bir sonraki gün için dua ettiren o ümit. O kadar ağır ki sadece ümit ederek beklemek,bir şey yapamamak.Kaderinizin başkasının elinde olduğunu bilerek,hiçbir işe yaramadığınızı hissetmek,hayatınızın komada olduğu o garip his.Acaba bir gün uyanır mı?,Yoksa artık fişi çekmeli mi?,Fişi çekmeli ise ne zaman? ,Yok çekmeyeceksek,daha ne kadar beklenecek? sürekli bu sorular kafanızda;konuşurken,yürürken,televizyon izlerken,kitap okurken hatta uyurken,rüyalarınızda bile.

Soruyorum kendime;hayatımı ne zaman bu belirsizliğe bağladım?.Ne zaman bu kısır döngünün içine soktum kendimi? diye.Nasıl oldu da fark edemedim buralara kadar geleceğini? ya da neden daha erken dur demedim?.Bana vaat edilen şeylerin sarhoşluğu muydu? beni her şeyden koparıp bu hayata iten yoksa hırslarım mıydı? benim gözlerimi bu kadar kör eden.Peki daha ne kadar benim tahammül sınırım?,daha ne kadar bir başkasının hayatımı yönetmesine izin vermem gerekiyor?.Neden vaat edilen şeylerden kolay vazgeçemiyorum,gelecek kaygısından dolayı mı?,yoksa hırslarımdan dolayı mı?. Bana verilen bu rol ne zaman bitiyor?.Nasıl olacak?, ne olacak? kaç gün?, kaç hafta?,daha kaç yıl? geçmesi gerekiyor hayatıma yön vermek için.

Her seferin de,hayatımı geri almak için hamle yaptığım ve ‘yeter ben kendi yolumu çizeceğim varsın olmasın vaat edilenler’ dediğimde,karşıma yeni bir gelişme çıkması ve tekrardan ‘Bu kadar bekledim biraz daha bekleyebilirim,az kaldı’ diye düşünüp, bu kısır döngünün içine geri dönmem,işte her defasında olan bu.Bunu nasıl durduracağım?. Neden kıramıyorum ayaklarıma bağlı olan o prangaları?, neden bu korkularımın sebebi?.

Sadece bir şansımız varken bu dünyada,bu kadar zor mu isteklerimiz,hedeflerimiz doğrultusunda yaşamak.İnsanların,çevrenin ve koşulların dayatmasından çıkmak.Maddi ve manevi özgürlüğü elde etmek bu kadar acı mı olmalı?,bedeli bu kadar ağır mı bu isteklerimin?…

Blogger Hakkında
Yanak Piremsesi
Yanak piremsesi Kendimi yeniden keşfetmeye çalıştığım ve hayat amacımı bulmaya odaklandığım bir dönemdeyim.Kendime çıktığım bu yolda öğrenerek ve tecrübe ederek daha çok insan,daha çok kendim olarak yaşamak istiyorum
Facebook Yorumları

Lütfen Değerlendirin

1 2 3 4 5

Related posts

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.